U-Files December 2006 

Wat mij opvalt in het bloemsierkunstwereldje is dat met de snelheid waarmee het ijs van de Noordpool verdwijnt, de branche verder onder druk komt te staan.
Je ziet dat aan de scholen, waar op veel plaatsen alsmaar minder jongeren het vak willen gaan leren. Maar ook aan de diplomalijn van de VBW (straks BBB); de DFA en ADFA opleidingen, alwaar ook landelijk flink de klad in is gekomen. De laatste 10 jaar is er elk jaar wat afgegaan en het einde is nog niet in zicht zo lijkt het.

Gelijktijdig is er een wildgroei ontstaan aan allerlei cursussen en workshops. Was vroeger docent zijn nog een vak, nu doet iedereen het gewoon! En soms niet eens zo slecht! Resultaat is tevens dat er veel onzin wordt verkocht aan de klant!

De leegloop van bloemenwinkels (ca. 10.000 rond 1980 en ca. 3500 nu) laat zien dat het niet meer eenvoudig is een goede boterham te verdienen. Gezegd moet worden dat creatieve bloemisten niet altijd uitblinken in ondernemerschap. En dat is nu juist zo belangrijk. Opleidingen schieten hierin duidelijk te kort evenals de interesse van de student...

Waar minder bloemenwinkeliers zijn, is ook minder ruimte voor personeel. En zal ook de landelijke vakorganisatie minder leden krijgen. En krijgen scholen minder studenten. De cirkel is dan bijna rond.
Of de bodem al in zicht is weet ik niet, maar ik vrees van niet.
Het is wel zo dat ook een vakorganisatie niet kan bestaan van een paar honderd leden. Laten dus alle bloemisten zich onverwijld aansluiten bij de VBW, het is hun eigen belang.

Op alle fronten is nieuw dynamisch beleid nodig en moeten nieuwe impulsen het vak weer terugbrengen op het niveau dat we graag zien.

Denkt u nu niet dat ik hier een beetje zit te somberen, integendeel. Ik zie ook nieuwe kansen.
Daar waar grote logge instituten tobben met enorme overheadkosten en vooral managers en gebouwen moeten bekostigen, kunnen privescholen scherp geprijsd goede cursussen bieden en toch rendabel zijn.
Er is dus zeker ruimte voor het particuliere initiatief.

Belangrijk is daarbij wel dat men goed weet wat voor soort kwaliteit er moet worden geboden. Wat de doelgroepen zijn en hoe die optimaal kunnen worden bediend. De liefhebbersmarkt vraagt een andere benadering en ander product, dan de professionele markt.
Daar waar het product naar professionaliteit moet leiden, moet er ook de garantie zijn dat het opleidingsinstituut dat ook biedt; qua programma, docentniveau, facilitair, begeleiding etc.
Elk instituut is natuurlijk aan zichzelf en de klant verplicht alleen maar vakbekwame docenten in te zetten...

Het is mijn vaste overtuiging dat de tijd van concessies doen aan inhoud en kwaliteit voorbij is. Ik werk nu 42 jaar in dit prachtige vak, maar zoals gezegd de laatste 10 jaar heb ik het, van laag tot hoog, alleen maar minder zien worden, helaas. Diploma's worden maar al te gemakkelijk verstrekt.

Een klant is best bereid veel geld te betalen voor een hoogwaardig product. Hier en daar zijn er heel goede initiatieven ontwikkeld. Maar helaas is dat topproduct steeds moeilijker te vinden.

Er liggen dus geweldige kansen voor het particuliere initiatief. Als men het goed op pakt zal dat ook tot een nieuw elan en toekomst voor de bloemschikbranche kunnen leiden.

Nederland was in het verleden nummer 1 in de wereld van de bloemsierkunst, wanneer zijn we back on stage? Laten we in 2007 daar een begin mee maken!