Bloem en plantSierkalebassenDeze pagina bevat de volgende hoofdstukken:
InleidingDe cucurbitaceae of komkommerachtigen, worden niet alleen gegeten, maar kennen ook vele siersoorten. De kalebassen zijn de laatste jaren heel populair. Velen zijn eenjarig, maar er zijn ook overblijvende soorten. Het zijn over het algemeen planten met lange kruipende of klimmende stengels. De vruchten kennen vele vormen, van rond tot flesvormig. Er zijn soorten die een harde schaal hebben zoals de kalebas en er zijn soorten die een zachte schil hebben zoals komkommers en augurken. Cucurbita is het geslacht met de meeste vruchtvormen. Veel soorten komen uit Amerika. We kennen allemaal wel de Turkse mutsen en pompoenen. Sommige worden gegeten zoals de Cucurbita maxima. Deze kan wel 100 kg wegen. Probeer eens met het ras Gele reuzen de grootste pompoen te telen. Het meest zien we de kleine soorten zoals de Cucurbita pepo. Er zijn gladde en wratachtige soorten terwijl de kleuren zeer uiteenlopen van groen, naar geel, oranje, rood en zelfs roze. Het zelf telen van kalebassen is eenvoudig. Zorg voor een rijke
voedzame aarde. Een composthoop is ideaal. Voedsel en vocht zijn
essentieel. Na half mei kunt u direct buiten zaaien. U kunt de planten
laten kruipen of ze over iets heen laten groeien zodat de vruchten vrij
komen te hangen. Leg bij vruchten die op natte grond liggen iets zodat ze
niet gaan rotten. Als het vaak regent moet u ook de uitgebloeide bloemen
voorzichtig verwijderen, dit om rotting te voorkomen. Bekende eetbare soorten:Cucurbita pepo Cucurbita maxima Cucurbita mosschata
Gebruik in de bloemsierkunst
Sierkalebassen zijn zeer goed toepasbaar in de bloemsierkunst. Ze zijn decoratief in bloemwerk, maar kunnen ook als ondergrond dienen. Zodra u echter stokjes of draden in een vrucht steekt zal deze zeer snel gaan rotten. Een grote turkse muts wordt ook wel uitgehold en als basis gebruikt. Ook hier geld dat deze dan snel zal rotten.
Laatste update van deze pagina 23.05.2004
|
terug overzicht bloem en plant